Anne –Baba Ve Çocuklar Arasında İletişim

Toplumumuz insanlık çağı gerek teknolojinin getirdiği, gerekse insanlardan aldığı, gördüğü duyumlar ile birlikte  hızlı bir değişim sürecine giriyor.  Bununla beraber Ebeveynlerin rolleri büyük ölçüde önem taşıyor. Anne- Çocuk İletişimi, annenin çocuğa verdikleri , onu yaşama hazırlamasına, beslenmesine özen göstermesini sağlıyorken ,  Anne ile çocuk arasında  özel bir ilişki düzeyi vardır. Anne çocuğuna küçükken neyi öğretirse, çocuk büyüğünde annenin gösterdiklerini günlük hayata uygular. Bazen anne ve baba ev ortamında  gerek geçimsizlik gerekse, ihanet vb durumlarda tartışma ortamı yaratabilirler. Bu durumda evde olan çocuk tartışmadan etkilenerek, psikolojik travmalara sebep olur. Bu tarz durumların yaşanmaması adına anne-babanın rolü  iletişimde oldukça önemlidir. Örneğin çocuğun çok istediği bir oyuncağı, çocuk ebeveynine alması için ısrar etmesi durumunda, ebeveyn maddi açıdan alacak güçte değilse, azarlama aşağılama vb sözler yerine, güzel ikna edici bir dille çocuğa onu şimdi almayacağını söylemelidir. Bazen de aileye yeni çocuk sayısı eklendiğinde diğer çocuğuna onu sevdiğini, ikizin arasından bir ayrım yapmadığını güzel bir telaffuz diliyle  çocuğa anlatılmalı.  Çocuk bir eşyayı kırdığı zaman onu cezalandırmak yerine, “korkma, bir daha yapamazsın, kaza ile oldu” sözleri kullanılarak, çocuğun o anki korku sürecinin azaltılabilir. Anne-babanın birbirine olan sevgi, saygı ,  nezaketi gibi duygu ve davranışlar çocuğu etkiler. Anne – babanın  göstermiş olduğu davranışlar ile çocuğun ilerde hayatına alçağı kişi ile bu tarz davranışları sergileyebilir. Anne babanın söylediği olumlu olumsuz her söz çocuğu etkiler. Anne – baba çocuklarına güzel model olunmalıdır.