Çocuklarımızın Arkadaşı Teknoloji

Teknoloji arkadaş mı araç mı orası tartışılır. Ama bizlerin teknolojiyi araç dışında, bir arkadaş olarak gördüğümüz çok açıkça ortada. Onlarla yatıyor onlarla kalkıyoruz. Hatta onlarla nefes alıyoruz demek çok da abartılı olmaz. Bu söylediklerimi bundan 15,20 yıl önce söylemiş olsaydım herkese tuhaf gelebilirdi. Fakat şu an teknoloji çığır açmış bir biçimde kendini büyütüyor, geliştiriyor. Özellikle de internetin hayatımıza girmesi de hayatımızı değiştiren en büyük etmenlerden birisi. Teknolojinin büyümesi, gelişmesi tabi ki de  biz insanlar için çok  önemli. Fakat 3 yaşındaki bir çocuğun kendine özel telefonu olması, ya da bir telefon markasının her yıl çıkarttığı telefonu çocuklarımıza  satın almak çok mu önemli?  Burası biraz insanların kendi düşüncesine kalmış bir şey.

Çağımız çocukları  anne, baba sevgisine, gerçek  bir arkadaşa, doğaya, hayvanlara  hasret büyüyor. Küçük yaşlarda telefon, televizyon, bilgisayar bağımlılıkları onları gelecekteki arkadaşları ile kuracakları  iletişimde ve hatta çoğu alanda kurabilecekleri iletişim ve ilişkilerde çok büyük zayıflıklar meydana getiriyor. Oysa ki onları bir sayfa kitaptan, bir avuç topraktan uzakta büyütmek ne kadar faydalı olabilir ki. Onların arkadaşı;  anneleri, babaları, kitapları, oyuncakları, hayvanlar, doğa olması gerekirken teknolojik araçları kendilerine arkadaş edinmeleri çok üzücü. Evet devir teknoloji devri. Artık her şey teknolojik aletlerin, kitle iletişim araçlarının, medyanın üzerinde dönüyor. Bu büyümeyi tabi ki de engelleyemeyiz yada karşı çıkamayız, fakat kullanımlarımızı kontrol altına alıp, çocuklarımıza doğru  kullanımı aşılayabiliriz.