Vazgeç(e)mediklerimizden Doğan İletişimsizlik

Hepimizin artık vazgeçemediği ya da vazgeçmediği o kelime, teknoloji. Artık Küçük dünyalar olarak adlandırdığımız telefonlar bizim hayatımızın merkezi haline gelmiş durumda. Peki zamanımızı çok alan bu küçük dünyalarımızda bizler neler yapıyoruz?  Değerli olan vaktimizi elimizle tutup çöp kutusuna mı atıyoruz, yoksa zamanımızı değerli bilgilerle birlikte harmanlayıp aklımızda ufuk mu açıyoruz. Bu sorunun cevabı tamamen bizlerin kendi benliğinde saklı ve öylede kalacak. Aslında gelişen teknolojiler için tamamen zararlı diyemem. Çünkü bizlere çok faydası da var. Önemli olan onu doğru kullanabilmek de iş bitiyor. Bazen öyle kendimizi onun içine doğru kaptırıyoruz ki beynimizin uyuşmasına kadar yol açıyoruz ve dışardaki sosyal hayatı unutuyoruz. Yavaş yavaş teknolojiyi her şeye karşı seçiyoruz. En kötüsü de öyle bir duruma geliyoruz ki sevdiğimiz insanlarla nadir bir araya geldiğimiz zamanlarda bile elimizdeki telefonlarla ilgileniyoruz. Düşünsenize bir masada 3-5 tane sevdiğiniz insanlar var ve hepsi o ortamda bile kendi hallerindeler kimse birbiriyle konuşmuyor. Aynı ortamdalar ama sanki değiller. Bedenleri o masada ama ruhları küçücük ekranlara hapsolmuş vaziyette. 

Bizler elimizdeki küçük dünyalara farkında olmadan öyle kendimizi kaptırdığımız zamanlar oluyor ki kaybettiğimiz değerli vakitleri göremiyoruz. Bir bakmışsınız ömür bitmiş ne acı bir durum ki hiçbirimiz bu dünyada kalıcı değiliz. Kısacık ömrümüzde gereksiz yere ayrılan zaman demek ne kötü bir hayat özeti oysaki. Bizler artık birbirimizin yüzlerini canlı göremez hale gelmeye başladık. Tamam elindekini kendi yararın için kullanırsın ne güzel. Ama zararın için kullandığın vakitler… Bu dünyada geçici canlılar olduğumuz gibi giden zamanda geri gelmiyor bir diğer büyük acıda bu, artık öyle bir hale geldik ki telefonlar olmadan yaşayamaz olduk. Sonra neden iletişimsizlik oluyor. Çünkü elimizdeki telefonlardan ayrılıp insanlarla yüz yüze doğru bir iletişim kurduğumuz yok. Dünyada kalıcı olanlara ayırdığımız vakitlerin birazını geçici olanlara yani insanlara ayırsak, sanki iletişimde bir çok şey düzelecek gibi.. Gelişen teknolojiyle birlikte gelişen hayat ne güzel tamam ama, biz insanlar zamanla birbirimizden koptuğumuz sürece teknolojide gelişmişlik neye yarar ki?