Sosyal Medyada Duygular

Sosyal medya özellikle son on yılda hayatımızda çok büyük yer kaplamaya başladı. Birçok platformun olduğu bir ortam olduğu göz önünde bulundurulduğunda birçok kolaylığı da beraberinde getiriyor değil mi? Peki size şunu sorayım, sosyal medya günlük rutininiz olduğundan beri sizde bir şeyler değişti mi?

Ben hemen küçük bir tüyo vereyim, ‘Duygular’. Araştırmalara göre sosyal medya kullanıcılarının duygu durumlarında ciddi ve ani değişimler görülüyor. Mesela çok büyük bir kesim halk tabirimizle ‘bardağın boş tarafından bakmak’ diye tasvir ettiğimiz kötümserlik halini yaşıyor.

Aynı zamanda endişe(anksiyete), huzursuzluk, depresyon, kıskançlık, asosyallik ve bence en kötülerinden başka insanların hayatlarına karşı söz hakkı bulma.

Bunlar duygu mu diye soruyorsanız size Plutchik’in Duygu Çarkıfeleğini göstermek isterim. Bizim temel duygular diye tanımladığımız duygulardan çok daha fazlası var ve duyguların birleşimiyle burada yazmayan birçok duygu daha yaşayabiliyoruz.

Yani evet bunlar duygu ve çoğunlukla negatif kabul edilen duygular. Peki neden? Neden bizi bu kadar olumsuz etkiliyor olabilir sosyal medya? Bu soruya net bir cevap verilemiyor maalesef, çünkü her insan farklı olduğu gibi tetiklenme nedenlerimiz de farklı. Siz kendi nedenlerinizi düşünün, sizi ne endişeli hissettirir mesela, nelerden rahatsız olursunuz, nelerden korkarsınız? Son dönemde meydana gelen deprem felaketinden sonra insanlar ne hissetmiştir, onları ne tetiklemiştir? Genelde bize olumsuz duygular oluşturan durumlar dışında bir de gelin şu taraftan bakalım.

Biz kimlere olumsuz duygular hissettirmişizdir? Kimlere tahmin bile edemeyeceğimiz zor hisler yaşatmışızdır? Bizim de yıkıcı taraf olabileceğimiz çok korkunç değil mi? Aslında sosyal medyanın her kişinin erişimine açık olduğunu düşünürsek çok zor olmayan bir olasılık sadece.

Peki bir de hissettirdiği olumlu duygulardan bahsetsek. Hep mi kötü bu sosyal medya canım😊. Şimdi size çok çelişkili bir örnek vereceğim, sosyal medyada hissedilen en olumlu duygulardan biri ‘yalnız değilim, beni anlayanlar var, benim gibi olanlarda var’ gibi hislerin hepsini barındıran UMUT ve ŞÜKÜR. Şükür ki tek değilim, şükür ki bende bir problem yok diyebilmeleri çok çelişkili, o negatif duyguları yaşayan birinin bu cümleleri kurabiliyor olması, umudunun olması ve şükretmesi. Araştırmaları yapan bilim insanlarının bile cevabını net veremedikleri bir konu bu. Sosyal medyanın hem hayatımızı çok büyük ölçüde kolaylaştırdığı hem de belki gerçek hayatta olsak karşılaşamayacağımız birçok insanla tek tıkla iletişime geçebiliyor olmamız büyük bir mucize. Ancak lütfen unutmayın; her ne kadar güzel gelse de her şeyin olduğu gibi sosyal medyanın da fazlası zarardır.

Peki sizce cehalet mutluluk mudur? Hayırsa, acaba bilgeliğin de bir sınırı olmalı mıdır?