Halkla ilişkiler literatüründe son dönemlerde ön plana çıkan ilişkisel paradigmayla birlikte
halkla ilişkiler kavramının zihinde canlandırdığı kavramsal hali ile gerçek anlamı arasındaki o
büyük uçurumu maalesef yok sayamıyoruz. Toplum içerisinde ve kurum ile hedef kitle
arasında iletişimin yapı taşlarını oluşturan ve büyük ölçüde etkisi olan halkla ilişkiler alanının
bu denli yanlış yorumlanması sonucunda oluşan olumsuz algıların etkisinde kalan genç ve
dinamik iletişimci insanların zihninde de olumsuz etkiler bırakması da ne yazık ki
kaçınılmazdır. İlişkisel paradigmayla birlikte halkla ilişkilerde oluşan yeniden yorumlama
çabaları da bu sebepten dolayı durdurulamaz hale gelmiştir. Halkla ilişkiler kurum ile hedef
kitle arasındaki iletişimin köprüsü konumundayken, bu yaklaşımla birlikte hoşgörü, iyi niyet
ve güven esasına dayandırılmaktadır. Bu sebepten dolayı halkla ilişkiler alanının gerçek ve
somut tarafına perspektif yaklaşımın olumsuz etkilerini daha net görmek mümkün olmuştur.
Tabii ki bu yönde doğru adımlar için gereken elbette halkla ilişkiler alanına ilişkisel
yaklaşımların etkisiyle bir düzen yaratmak adına yapılan çalışmalardır. Kurum ile hedef kitle
arasında köprü görevi gören halkla ilişkiler bu sayede aslında tüm toplumun yararlanabileceği
bir paradigma haline dönüşür. Halkla ilişkiler alanının doğru ve somut olması şarttır. Tıpkı
toplumda iletişimin şart olduğu gibi.
